Ooit een normaal mens ontmoet, stond op het affiche dat ik vroeger op mijn toilet had hangen.

Daar moest ik vorige week aan denken. Ik was op cursus, over psychopathologie en een specifieke manier van coachen, n.l. mentaliserend coachen. Ook, of misschien wel juist, als zelfstandige coach is het zaak om bij te blijven in de ontwikkelingen in het vak. Nieuwe dingen leren, met collega’s ervaringen uitwisselen, jezelf een spiegel voor laten houden.

In mijn werk als coach ontmoet ik wel eens iemand die vast zit in de overtuiging dat zijn kijk op de werkelijkheid de enige ware manier is. Hij kan zich niet voorstellen dat iemand anders daar niet ehtzelfde over denkt en voelt. Of iemand die bijvoorbeeld erg bot kan zijn, zich niet kan inleven in anderen, zwart-wit denkt, of de oorzaak van dingen die er mis gaan altijd bij anderen wil leggen.

Zo iemand heeft onvoldoende geleerd om te mentaliseren. Dat is kunnen nadenken over je eigen voelen en handelen en het denken en voelen van andere mensen. Het is kunnen begrijpen en interpreteren van gedrag als uitvloeisel van gevoelens, gedachten, motieven en intenties. Van jezelf en ook van anderen.

Wanneer kun je goed mentaliseren?

Je beseft dat gedachten niet zichtbaar zijn en gevoelens maar gedeeltelijk. Je weet dat je, om goed begrepen te worden, je eigen gedachten en gevoelens moet uitspreken in contact met anderen. Om de ander beter te begrijpen besef je dat je kunt vragen naar zijn gedachten en gevoelens. Je bent je bewust dat jouw waarneming van gevoelens en gedachten van de ander op je eigen interpretatie gebaseerd is. En dat je het daarom ook mis kunt hebben. Omdat je weet dat je de werkelijkheid van meerdere kanten kunt bekijken ben je ontspannen en flexibel, je zit niet vast in je eigen overtuigingen. Met humor en speelsheid benader je andere gezichtspunten, kun je geven en nemen in een gesprek en problemen oplossen. Je staat positief tegenover veranderingen, kent realistische twijfels en bent bereid tot zelfonderzoek.

Tijdens coachingsgesprekken help ik iemand om na te gaan denken en te verwoorden over wat hij denkt en voelt. Dat kan in het grote zijn met behulp van een ZKM Zelfonderzoek en in het kleine, op een moment in het coachingsgesprek. Hij leert steeds beter om van een afstand naar zichzelf te kijken en zich bewust te zijn van denken en voelen. Dat bewustzijn is de basis voor zelf sturing en een beter contact met anderen!