Bezig met laden...
Jannie Hoegen

"Op zoek naar uw eigen rode draad"

ADAO's weblog door Jannie Hoegen

Teveel zelfgevoel

augustus 31st, 2011

Ieder nadeel heeft zijn voordeel. Deze opmerking van Johan Cruijff daagt uit om een situatie vanuit een positief perspectief te bekijken. Voor mij betekende het slechte weer tijdens de vakantie(die ik in Nederland doorbracht)  dat ik veel tijd en energie kon besteden aan lezen van o.a. vakliteratuur. Aandacht er bij houden lukt mij beter met kletterende regen tegen het raam dan met stralende warme zonneschijn.

Zo las ik een boek over  narcisme (van Jan Derksen, hoogleraar klinische psychologie in Nijmegen, titel Het narcistisch ideaal, opvoeden in tijden van zelfverheerlijking) . We hebben de behoefte om ons te onderscheiden, zelfbewust en onafhankelijk te zijn. Een (gezond) zelfgevoel is nodig om stevig in de wereld te staan.

Jan Derksen beschrijft de ontsporing, hoe een teveel aan zelfgevoel ontstaat en iemand narcistisch wordt. Mensen die zichzelf helemaal geweldig vinden en zichzelf centraal stellen. Ouders  die hun kinderen als kleine koningen behandelen en alles wat ze doen geniaal vinden. Volwassenen die in hun grootheidsfantasieën zichzelf continu op de borst kloppen en hoog opgeven over talenten, de interessante en geweldige dingen ze doen, in een fantasiewereld leven en deze met iedereen willen delen. De wereld draait alleen om hen.

Jan Derksen geeft in zijn boek onder andere tips om ons zelfgevoel tot gezonde proporties te beperken. Ik noem er een paar: leren omgaan met kritiek, jezelf en anderen remmen en bij tijd en wijle beperkingen opleggen, jezelf leren kennen in relatie tot de ander, goede vrienden en vriendinnen om mee te praten over jezelf en over de ander, aandacht voor kwetsbaarheid, verdriet, somberheid en onzekerheid als onderdeel van het leven, respect voor anderen tonen, belangeloos een bijdrage leveren aan de samenleving, herkenbaarheid en kleinschaligheid in leef en werkomgeving vergroten.

Ook hier kies je dus een ander perspectief en kijk je naar jezelf in relatie met anderen.

Mijn eerste filmpje

april 28th, 2011

Mijn eerste bedrijfsfilmpje http://www.youtube.com/watch?v=aPOUexorReI is een feit.

Ik kwam op het idee toen ik Anita Janssen ABC ontmoette tijdens de Ubuntu bijeenkomst van Onderneemkracht. Zij stimuleert en leert het maken van fimpjes en vertelde daar zo enthousiast over dat ik het ook wilde proberen. Camera en statief  mee naar het evaluatiegesprek met opdrachtgever Louis. Eerst wat onhandig, maar de tweede keer stond het er op…. zie hier het resultaat.  

Louis, nogmaals dank voor je medewerking. De samenwerking was, zoals altijd, ook hier goed!

Nieuw: coachen met belevingsonderzoek

maart 31st, 2011

Een korte en krachtige aanpak ontwikkeld voor een coachingsgesprek  in de wereld gezet; daar heb ik mij de laatste tijd vooral mee bezig gehouden: coachen met een belevingsonderzoek.

Het instrument is een afgeleide van ZKM (zie elders op mijn website) en is geschikt voor een specifieke vraag. Met de focus op een bepaalde uitdaging, op een bepaald probleem. Zoeken naar de dynamiek door ook de tegenovergestelde kant (bijvoorbeeld wanneer iets wel goed gaat) te benoemen. Vervolgens met behulp van een belevingslijst onderzoeken welke gevoelens in welke mate een rol spelen.

De uitkomsten zijn verrassend voor de persoon: diep inzicht, aanknopingspunten voor handelen, grip op de situatie. Lees maar wat iemand, een collega ZPer, schreef na een sessie:

“Bij Jannie Hoegen heb ik een oefening ‘verkenning gevoelens en basismotieven’ gedaan, waarbij mijn coachvraag van die sessie te maken had met efficiënter werken. Deze methodiek maakte mij ten eerste nog bewuster dat ik heel druk kan zijn, terwijl het voor mij tot te weinig resultaat leidt. Het gevoel van gas geven terwijl de versnelling in de neutraalstand staat met als effect een waanzinnig loeiende motor, terwijl je niet vooruit gaat. Omdat je niet helder genoeg hebt waar je heen wilt of je te veel laat afleiden van je doel. Wat mij dit heeft opgeleverd is dat focus op je doelen je het gevoel geeft van stuur in handen en dus invloed heeft op wat je doet en de effecten daarvan en dat voelt super. Een andere focus is meer genieten van de zogenaamde koffiemomenten, omdat het contact met anderen via bijvoorbeeld Twitter, mail, etc. energie geeft. Dus me er niet schuldig over voelen. De uitdaging ligt in het in balans brengen van beide energiegevers. De loeiende motor en (digitale) koffiemomenten zijn woorden die nu verankerd zijn in mijn systeem en nu zelf ook inzet in de coaching.”

Komt dit instrument nu in plaats van de volledig Zelfonderzoek volgens ZKM? Nee, want een uitgebreid Zelfonderzoek geeft ruimte om stil te staan bij alles wat belangrijk is in leven en werk. En dat kan van belang zijn als meerdere vraagstukken aan de orde zijn. Of er sprake is van een herhaling van zetten doordat iemand steeds tegen bepaalde dingen aanloopt.

Meer weten? Bel of mail mij!

Pas als je geraakt wordt

februari 21st, 2011

Pas als je geraakt wordt, als rationele redenen worden aangevuld met gevoelsmatige, niet puur rationele drijfveren, kom je in beweging en doe je wat je vindt  heb ik op de eerste pagina van mijn website staan. Met dank Jos Kessels, het is een citaat uit zijn mooie persoonlijke boek Poëtisch argument. Iedere keer ontdek ik weer hoe waar, waardevol en mooi deze uitspraak is. Hoe poëtische woorden je kunnen raken….

Zo heb ik onbewust dit citaat aan iemand aangereikt op de dag dat hij een opening met een moment van bezinning zou verzorgen van een bijeenkomst met zijn team. Hij zocht een gedicht of zo, het was tenslotte gedichtendag. Hij kwam mijn Sahara kaart tegen, waarop ik een mooie foto van de zonsopkomst gepaard heb aan bovenstaand citaat. De woorden raakten, pasten bij het thema van de dag en vormden de opmaat voor zijn overdenking met zijn team.

Ik werd geraakt door de woorden die ik onlangs “opving” van een coachee, over de eerste kennismaking met zijn geliefde “de kuiltjes in haar wangen lachten me toe”. Het ontroerde me, deze regel, als een gedicht zei het alles wat er toen gebeurde in een paar woorden. Een juweeltje…

Woorden kun je ook voelen. Zo vertelde iemand mij dat hij “voldoening” een zacht woord vind. Zijn kwetsbare zelf kon niet overweg met het woord “trots”. Dat was in zijn beleving een hard woord, het schreeuwde zo, vond hij. Maar voldoening, ja, dat mocht, dat kon hij voelen als iets moois: positief, dat geeft zelfvertrouwen en energie.

Eerlijke woorden, recht vanuit het hart, raken ook. Een gesprek met een zakelijke relatie werd steeds zakelijker en eenzijdiger. Hij vroeg aan het einde van dit gesprek hoe ik dit gesprek ervaren had.  Mijn antwoord was hard, eerlijk maar ook vanuit het hart en raakte mijn gesprekspartner. Ik werd zelf geraakt door de impact van mijn woorden op de ander. Toen ontstond er beweging, spraken we over wat ons bewoog en was er contact. We maakten een nieuwe afspraak om het gezegde te laten bezinken en over een paar weken opnieuw het gesprek aan te gaan. En dat wordt ongetwijfeld een ander gesprek!

Betrokkenheid en Zelfsturing

november 19th, 2010

Lunchtijd

Nu eens even geen boterham achter de computer, met de krant aan mijn keukentafel of (heel soms) als ik onderweg ben van A  naar B of zo.

Ik ben uitgenodigd door Métier, zij organiseren een netwerklunch voor hun relaties. Niet alleen heerlijke broodjes, maar ook een kennissnack en boeiende mensen ontmoeten.

Het onderwerp is competenties. Métier test in het kader van werving en selectie mensen op competenties en coacht ze ook.

Het begint met een opdracht: zoek een paar kernwoorden die jouw competenties weergeven. Ik kom al snel tot een paar begrippen die mijzelf, mijn dienst en mijn eenvrouwsbedrijf karakteriseren. Betrokkenheid, zelfsturing en resultaatgerichtheid. Samen met anderen sturen op resultaat. Met, voor en door mensen iets realiseren. De begrippen betrokkenheid en zelfsturing zijn ook de basis van de Zelfkonfrontatiemethode (ZKM) waar ik als coach veel mee werk. De theorie die aan ZKM ten grondslag ligt, gaat uit van twee basismotieven: de behoefte aan grip op je eigen leven en daarmee ook grip op je eigen leven. Zelfsturing, dus. De behoefte aan contact met anderen manifesteert zich in betrokkenheid. Iedereen wil ‘t liefste zijn eigen gang gaan, en tegelijkertijd bij anderen horen. Zichzelf onafhankelijk opstellen en ook af en toe leunen. We zetten onze kracht graag in om iets te bereiken, in goed contact met anderen.

Door deze opdracht ontvouwen zich mooie gesprekken met de andere gasten. In een paar minuten spreek je met elkaar over de essenties van werk en leven.

Na een presentatie van de dames van Métier was het woord aan Herman van de Belt, trainer van Landstede Basketbal, actief in de landelijke competitie. Boeiend om te horen hoe hij zijn spelers motiveert en coacht. Iedere speler heeft zijn eigen talenten en behoeften. Leiderschap,dienend zijn aan de groep, samen resultaten willen boeken. Uitdaging voor een team is blijven presteren onder druk en moeilijke omstandigheden: juist als de stress toeneemt, omdat het team achter staat of een belangrijke speler is geblesseerd moet je het bijltje er niet bij neer gooien, moet je de afspraken die je hebt gemaakt, blijven uitvoeren. Deze trainer observeert zijn spelers continu, kent hun sterke en zwakke punten, weet hoe hij ze kan leren zich te verbeteren, praat veel met ze, stimuleert ze om in de groep ook hun zegje te doen, hun verantwoordelijkheid te nemen. Inspirerend om naar hem te luisteren, prachtig voorbeeld van sturing, zelfsturing en samenwerken aan resultaten.

Gelaafd verlaat ik het gebouw, de zon schijnt, ik ga op weg naar mijn volgende afspraak.

Uit de viproom 2

oktober 8th, 2010

 Jan is iemand die om “de hete brij” heen kan draaien en geen rechtstreeks antwoord geeft als hij een lastige vraag krijgt. Soms is dat heel tactisch van hem, maar te vaak geeft het hem ook veel ongemak. Dan vraagt de ander door en of denkt die dat hij akkoord is. Hij komt in de viproom om te leren nee te zeggen en zijn eigen standpunt beter te verwoorden.

Analyse  

Ik informeer naar voorbeelden waarin hij ziet dat hij aan het “draaien” is. Jan vertelt over een uitje in de familie waar verwacht werd dat hij mee ging en wat hij juist niet wilde doen. Maar dat zei hij niet echt. Als ik vraag naar een voorbeeld dat weergeeft hoe hij het graag in de toekomst wil doen, komt hij met hetzelfde voorbeeld, uiteindelijk was er een moment, na al het gedraai, dat hij terug ging naar zichzelf en een besluit nam: ik ga niet mee, punt.

Deze twee voorbeelden laat ik opschrijven met daarbij precies het moment waarin hij voelde “nu draai ik” respectievelijk “en dit is het, punt”.  Daarna vult hij twee gevoelslijsten in. Hij geeft aan in welke mate bepaalde gevoelens een rol spelen bij de voorbeelden. Uit de scores bij het voorbeeld “draaien” komt duidelijk naar voren dat hij zich dan angstig, gespannen en teleurgesteld voelt. Ook is te zien dat hij vooral rekening houdt met de ander, doet alsof het allemaal niet zo erg is en dat hij weinig zelfvertrouwen ervaart. Hij realiseert zich dat hij vooral teleurgesteld is in zichzelf.

Het tegenovergestelde voorbeeld,  waarin hij een punt zet, laat zien dat dit veel trots en zelfverzekerdheid oproept, met sterke positieve gevoelens. Bij het bespreken van deze scores zie ik dat Jan gaat glimmen. Voor mij reden om nog even door te vragen op het succes.

Voorwaarts

Ik vraag welke stap hij gezet heeft en vaker zou kunnen zetten om van probleem naar een positieve ervaring te gaan. Hij zegt: “op het moment dat ik merk dat iets veel energie kost, ga ik terug naar mezelf en vraag ik me af : wat wil ik nu echt zelf”. We praten door over momenten dat hij dit vaker heeft gedaan, hoe hij ontdekt dat iets veel energie kost voor hem en over situaties waar hij dit ook zou kunnen gaan toepassen. Jan beseft dat hij heel goed weet wat hij wil, ook in zijn werk, waardoor hij al in een vroeg stadium kan gaan zeggen wat hij wil en niet wil – en niet meer in het nauw hoeft te komen

Vervolg

We spreken af dat hij de komende tijd vooral gaat letten op de situaties waarin hij weet wat hij wil en hoe hij daarmee om gaat. Wanneer lukt het hem om dit ook duidelijk aan anderen over te brengen?

Moet ik dit nu doen?

september 29th, 2010

Ik heb op mijn lijstje staan: blog schrijven. Al dagen staat het daar te kijk, tussen andere to do dingen zoals administratie, brief gemeente, bellen met deze en gene. Steeds meer vinkjes komen er bij, maar het kost me moeite om het begin te maken met mijn blog: waar moet ik het over hebben?

De schrijvers van het boek De kleine reisgids voor managers, Rob Bos en Petra Sevinga hebben een antwoord. Zij komen met de vraag “MOET IK DIT NU DOEN? “ op de proppen. Door iedere keer de klemtoon anders te leggen ontstaat er steeds weer een andere vraag. Probeer het maar.

Moet ik dit nu doen gaat over vrijheid: niks moeten, maar willen en mogen, op mijn tijd, gemotiveerd een stukje schrijven op mijn blog. 

Moet ik dit nu doen? Zelfkennis is hier aan de orde, en wat mij betreft: ja, ik heb besloten om een blog aan mijn website te hangen. Ik vind schrijven leuk, maar ben niet altijd geïnspireerd en gedisciplineerd. Dat wist ik. En daarom verzamel ik inspiratiebronnen.

Moet ik dit nu doen? Volgens de schrijvers komt het hier aan op een teveel loyaliteit en geen nee durven zeggen tegen een taak. Ik ben eigen baas, ik kan nee zeggen tegen mijzelf. Dat nee zeggen heb ik de laatste dagen kennelijk ook gedaan en daarom heb ik geen stukje geschreven! Wat een inzicht!

Moet ik dit nu doen – deze variatie gaat over tijdsplanning: belangrijk: ja, urgent: enigszins – ik heb als regel dat ik enkele keren per maand iets wil schrijven om het archief per maand ook te vullen. En deze maand is bijna om.

Nog een laatste variatie: moet ik dit nu doen? Doe ik het zelf of ga ik het delegeren? Ik heb nu gekozen om een hulpbron te gebruiken, dus helemaal zelf doe ik het niet, dat hoeft ook niet. Als ZZPer  “moet” ik al zoveel zelf en alleen doen. Ik hoef niet alles zelf te doen om zelf wel de touwtjes in handen te houden, ik kan anderen vragen mij te helpen.

Ondertussen schrijf ik mijn blog, doe ik aan zelfonderzoek en geef ik mijn lezer (hopelijk) ideeën om over na te denken en wat mee te doen. Succes gewenst!

Wat doe jij vandaag? Vrije ruimte maken?

augustus 31st, 2010

De tijd van vakantie en vrij zijn ligt weer achter mij, net als voor de meeste mensen. Ik was een paar weken op Cuba en kijk terug op een vakantie vol met nieuwe en onverwachte dingen. Ik ontmoette mensen die weinig bezittingen hebben, uren in de rij staan om met de bus van A naar B te kunnen of om toiletpapier te kunnen kopen. En zich daar niet druk over maken. Cuba is een arm land, maar dat weerhoudt hen niet om trots te zijn op zichzelf, op hun mooie land en op hun Fidel. En zij genieten van het leven, hun (relatieve) vrijheid, maken muziek, dansen, er is warmte en vrolijkheid.

Terug in het Hollandse regenweer is het weer tijd voor werk: gesprekken, telefoontjes, nieuwe klussen oppakken, verplichtingen, doelen nastreven en prestaties leveren. Tussen alle (digitale) post valt me een kop op in een nieuwsbrief “hoe hou ik mijn vakantiegevoel vast?”.

Ik kijk af en toe naar mijn foto’s, vertel verhalen, heb op facebook een linkje met vakantievrienden, maar dat is natuurlijk niet genoeg.

Net als op vakantie maak ik ruimte voor onverwachte dingen en wijk ik af van mijn vaste patronen. Ik ga naar een orgelconcert (nog nooit gedaan! prachtig!!), drink een keer koffie bij mijn ontbijt terwijl ik dan eigenlijk altijd thee drink, kijk als een toerist om mij heen in mijn eigen straat, maak een praatje met een onbekende meneer of mevrouw. En ik creëer vrije ruimte.

Zo ook een collega van mij. Hij houdt kantoor in een oud herenhuis, met meerdere kleine bedrijven. Samen heeft men besloten om één kamer vrij te houden voor gezamenlijk gebruik. Deze vrije ruimte, zoals die letterlijk genoemd wordt, is beschikbaar voor onderlinge ontmoetingen, even een kop koffie, ontspanning, om wat te lezen, een praatje maken, of om “bomen” op te zetten. Een oase in de hectiek en bedrijvigheid van alledag. Een plek om los te komen van de druk van het werk: klussen die geklaard moeten worden, de telefoon die gaat of die zelf gepakt moet worden om nieuw werk binnen te krijgen.

Diezelfde gedachte over “vrije ruimte” heeft een andere relatie van mij over de tijd die hij in zijn auto doorbrengt. Hij werkt op meerdere locaties en heeft daar steeds veel besprekingen. Tijdens de autoritten van ongeveer een half uur heeft hij eigenlijk nooit de telefoon aan (alleen om zijn vrouw of kinderen even te spreken). Hij gebruikt die tijd om even te ontspannen, naar een muziekje te luisteren, naar het nieuws op de radio of gewoon even mijmeren over het leven.

Ikzelf heb het genoegen regelmatig op de fiets te stappen, om van mijn thuiskantoor naar de viproom (waar ik mijn gesprekspartners ontvang) en terug te gaan. Even het hoofd leeg laten waaien, het weer te voelen, andere gedachten de ruimte geven, terug blikken of vooruit kijken.

Alle dagen vakantie? Nee, gelukkig niet. Wel maak ik iedere dag vrije ruimte om te ontspannen, niks te doen of iets nieuws en onverwachts te doen. Wat doe jij vandaag?

Piep

april 26th, 2010

Piep, piep zegt ze en ze maakt met haar schouders een schokkende beweging, als een vogeltje dat voorzichtig probeert op te fladderen en los te komen van de grond. Zo had zij zich een maand of vier geleden gevoeld, voordat ze het ZKM coachingstraject in stapte.

In het ZKM Zelfonderzoek heeft ze ontdekt hoe ze in haar kracht kan staan, van binnen uit, als vanzelfsprekend aanwezig: ik hoef niet meer te groeien naar iets onbereikbaars, ik ben er, zei ze.

Ook zag ze hoe ze zichzelf soms kwijt kon raken in bepaalde situaties, het gevoel had te falen en ze als een ‘sitting duck” ieder gevoel van kracht en onafhankelijkheid kwijt kon zijn. En ze leerde hoe ze dan niet hoefde te blijven zitten, maar  grip zichzelf kon houden.

 Nu hebben we het afrondende evaluatiegesprek met de opdrachtgever, haar baas, en presenteert zij zich als een zelfbewuste vrouw. Ze gaat, zoals het iemand met haar functie betaamt, haar eigen gang, geeft sturing aan de mensen om haar heen, maakt contact, is scherp als het nodig is, zet lijnen uit en boekt successen.

 Het lelijke eendje is in een paar maanden tijd uitgegroeid tot een sierlijke krachtige zwaan! Vliegen kan ze, als de beste. En ze heeft al een punt op horizon op het oog waar ze naar toe wil vliegen, straks, over een paar jaar, als ….

Uit de viproom 1

april 22nd, 2010

Uit de viproom I

Je bloost van oor tot oor,

je brede mond trekt samen,

je ogen zoeken houvast

voorzichtig kijk je me aan

dan komen er woorden

je blos verdwijnt

je blauwe ogen worden open

en een brede lach verschijnt!

~ Weblog